روش تهیه پی وی سی در این مقاله مورد بررسی قرار می‌گیرد. پی وی سی (PVC) هم مانند پلی الفین ها (پلی اتیلن، پلی پروپیلن) یکی از پلیمرهای پر مصرف است. توانمندی و قابلیت ترکیب پذیری PVC با نرم کننده ها، افزودنی ها گوناگون و ساخت کامپاند های مختلف، و دستیابی به طیف وسیعی از ویژگی های کاملا متفاوت، از فیلم های نرم کاملا انعطاف پذیر گرفته تا قطعات سخت، و همین طور امکان فرایندی آسان آن از یک طرف و قیمت مناسب آن به عنوان یک ماده اولیه از طرف دیگر عواملی هستند که افزایش روز افزون PVC در آینده را هم را تضمین می کنند.

پی وی سی را می توان با کلیه روش های فرایندی موجود برای ترموپلاست ها فرایند کرد مانند:

  • روش های اکستروژنی جهت تولید لوله، کابل، گرانول سازی، فیلم های بادی، پروفیل در و پنجره
  • روش های پوشش دهی دورانی (توپ)، غوطه وری (دستکش)، و… با استفاده از پلاستیزول
  • روش های معمول تزریقی– فشاری جهت تولید قطعات فنی و پیچیده از pvc سخت

پلیمرهای وینیل کلراید(PVC) ترموپلاست هایی هستند آمورف و پلار که در برابر شرایط جوی، مواد شیمیایی و همین طور آتش سوزی مقاومت بالایی دارند. توان ضربه پذیری این ترموپلاست را می توان با تهیه کوپلیمر های VC و یا اختلاط با پلیمرهای دیگر (آلیاژ سازی) افزایش داد.